Z WANDOR
Skocz do: nawigacja, szukaj

Miarodajne godzinowe natężenie ruchu

Miarodajne godzinowe natężenie ruchu jest to jeden z parametrów ruchu, który odnosi się do obciążenia analizowanych elementów układu drogowego, określany dla celów projektowania dróg oraz przeprowadzania analiz i prognoz ruchu. Za miarodajne przyjmuje się natężenie 50-tej szczytowej godziny w roku (łącznie dla przekroju drogi). Tym samym, dopuszcza się wówczas przeciążenie ruchem przez 49 godzin w roku, kiedy natężenia przekraczają wartość dla godziny 50-tej. Nieuzasadnione ekonomicznie byłoby bowiem projektowanie geometrii drogi dla maksymalnych natężeń ruchu (występujących w wyjątkowych sytuacjach). Na drogach o turystycznym lub rekreacyjnym charakterze ruchu jako miarodajne natężenie powinno się przyjmować 100 lub 150 godzinę w roku, ze względu na duże różnice w wielkościach ruchu na przestrzeni roku (duże natężenia w okresie wakacji i niewielki ruch przez cały pozostały okres roku).

Uśredniony udział godziny miarodajnej oraz sezonowe i tygodniowe wahania ruchu dobowego obowiązujące w danym roku są określane na podstawie wyników analiz ruchu ze Stacji Ciągłych Pomiarów Ruchu (SCPR) zlokalizowanych na wybranych odcinkach sieci dróg krajowych.

Do roku 2015 wyniki tych analiz były zamieszczane w publikowanych co 5 lat opracowaniach „Ruch Drogowy” podsumowujących wyniki kolejnych generalnych pomiarów ruchu. Obecnie (tj. od roku 2015) z uwagi na wzrost liczby SCPR i poprawiającą się jakość zbieranych danych oraz poszerzony zakres ich analiz, dane są zamieszczane co roku.